فرایند جوشکاری مقاومتی (RW):

کلیات فرایند:

در فرایند جوشکاری مقاومت الکتریکی (Electric Resistance Welding - ERW) یا به اختصار جوشکاری مقاومتی (RW)، مقاومت مواد در مقابل عبور جریان الکتریسیته موجب ایجاد گرمای موضعی شده و فشار اعمال شده توسط تجهیزات باعث امتزاج و اتصال آنها می گردد. مدت زمان مورد نیاز جهت عبور جریان به عواملی مانند نوع و ضخامت قطعه، شدت جریان عبوری و شکل سطح مقطع الکترودها بستگی دارد. مقاومت الکتریکی بالاتر موجود در فصل مشترک قطعات، موجب ایجاد گرما شده و پس از رسیدن قطعات به دمای مورد نظر، فشار لازم جهت امتزاج آنها اعمال می گردد.

استاندارد AWS A3.0 این روش را در هر دو گروه فرایندهای جوشکاری ذوبی (Fusion Welding) و جوشکاری حالت جامد (Solid State Welding) ذکر نموده داده است که علت آن، امکان رخداد یا عدم رخداد ذوب طی انجام این فرایند است. به بیانی دیگر بسته به میزان حرارت حاصل از گذار جریان از فلز پایه، امکان ذوب بخشی از سطح دکمه جوش و یا خمیری شدن آن وجود دارد، که در هر دو حالت اعمال فشار مناسب می تواند به ایجاد اتصالی سالم منجر گردد. ترشحات جوش (Spatters) که در برخی از خطوط تولید خودرو ملاحظه می گردد، ناشی از ذوب فلز پایه بوده که با فشار به اطراف پراکنده می شوند.

کاربردهای فرایند جوشکاری مقاومتی (ERW):

متداول ترین کاربرد جوشکاری مقاومتی در ساخت بدنه خودروها است. این روش قابلیت فراوانی جهت خودکارسازی (Automation) داشته و امروز تعداد زیادی از ربات های نقطه جوش در شرکت های خودروساز در حال فعالیت هستند. تحقیقات انجام شده نشان از رتبه نخست فرایند جوشکاری مقاومتی در استفاده از ربات از میان تمامی فرایندهای جوشکاری دارد.

صنایع بسته بندی و کلینیک های دندان پزشکی از دیگر مشتریان این فرایند کارآ محسوب می شوند.

انواع فرایند جوشکاری مقاومتی (ERW):

فرایند جوشکاری مقاومتی دارای انواع مختلفی به شرح ذیل است:

جوشکاری مقاومتی نقطه ای (Spot Welding - RSW)

جوشکاری مقاومتی درزی (Seam Welding - RSEW)

جوشکاری مقاومتی زائده ای (Projection Welding - PW)

جوشکاری مقاومتی فشاری سر به سر (Pressure Butt Welding - PBW)

جوشکاری مقاومتی جرقه ای سر به سر (Flash Butt Welding - FBW)

تجهیزات فرایند جوشکاری مقاومتی (ERW):

این دستگاه ها به شکلی طراحی می شوند که جریان الکتریکی را با کمترین مقاومت داخلی به فلزات پایه منتقل نمایند. مناطق ذیل اغلب دارای بیشترین میزان مقاومت الکتریکی هستند:

الکترودها

محل تماس بین الکترودها و قطعات

قطعات

محل تماس بین قطعات

دستگاه هاي جوشكاري مقاومتي اغلب شامل سه بخش ذیل هستند:

بخش حرارتی (الكتريكي)

بخش فشاري (مكانيكي)

بخش کنترل (الکترونیکی)

بخش الکتریکی، جریان و حرارت لازم برای جوشکاری و بخش مکانیکی، فشار مورد نیاز جهت ایجاد اتصال را فراهم می آورد. الكترودها همانند گيره ای قطعات را گرفته و جريان الكتريكي از طريق الكترودها به آنها وارد می شود. این جريان در سطح تماس قطعات باعث ذوب یک منطقه كوچك شده که اعمال فشار توسط الکترودها و نگه داشت قطعات بر روی هم موجب اتصال آنها به يكديگر مي شود. بخش کنترل نیز كه وظيفه كنترل زمان و جريان را برعهده دارد، خود از دو قسمت قدرت و فرمان تشكيل شده است.

دستگاه های جوشکاری مقاومتي به دو گروه اصلي تقسيم مي شوند:

دستگاه های ایستگاهی (Stationary Equipment)

در اين نوع تجهیزات، دستگاه ثابت و قطعه کار متحرک است.

دستگاه های قابل حمل (Portable Equipment)

در اين نوع تجهیزات، دستگاه متحرک و قطعه کار ثابت است.

توضیح: هر گروه از دستگاه های فوق می توانند دارای متصدی بوده و یا به شکل خودکار عمل نمایند.

پارامترهای اصلی فرایند جوشکاری مقاومتی (ERW):

حرارت (Heat)

فشار (Squeeze)

زمان (Time)